به گزارش شهرآرانیوز؛ ساختن برنامه گفت وگومحور جذاب در تلویزیون ایران کار سادهای نیست. گفتوگوهای یکنواخت، چارچوبهای محدود و احتیاطهای رسانهای باعث شدهاند اجرای چنین برنامههایی همواره با چالشهای زیادی همراه باشد. با این حال، «برمودا» که این شبها با اجرای کامران نجف زاده روی آنتن شبکه نسیم میرود، تلاش کرده است تا این فرمول تکراری را بشکند و فضایی متفاوت خلق کند.
این برنامه که از ابتدا با سبک خاص خود شناخته شد، حالا در فصل دوم تغییرات چشمگیری داشته است؛ از دکور گرفته تا نحوه تعامل با مهمانان. اگر فصل اول «برمودا» بیشتر بر جنبههای سرگرمی سازی و تفننی تکیه داشت، فصل دوم با حفظ جذابیت، به سمت گفتوگوهای پختهتر و حرفهایتر حرکت کرده است.
فصل دوم برنامه «برمودا» با اجرای کامران نجف زاده به روی آنتن رفته و نسبت به فصل اول دستخوش تغییرات محسوسی شده است. این تغییرات نه تنها در ظاهر برنامه و دکور آن مشهود است، بلکه در نحوه دعوت از مهمانان و شیوه تعامل با آنان نیز به وضوح مشاهده میشود. به نظر میرسد تیم سازنده «برمودا» با بهره گیری از تجربه فصل نخست، تلاش کرده است فضایی حرفهایتر و پختهتر برای این برنامه گفت وگومحور رقم بزند.
یکی از تفاوتهای شاخص فصل دوم، نقش پررنگتر جواد انصافی است. انصافی که سابقهای طولانی در طنزپردازی و اجرا دارد، حالا بیش از گذشته در جریان گفتوگوها حضور دارد و به کمک شوخ طبعی خاص خودش در نقش شاغلام، مانع از یکنواخت شدن گفتوگوها میشود. این تغییر باعث ایجاد تنوع در ریتم برنامه شده و به جذابیت آن افزوده است.
با این حال، همچنان مهمترین عنصر برنامه «برمودا» شخص کامران نجف زاده است. او که از چهرههای شناخته شده رسانه ملی به شمار میرود، با سالها تجربه در عرصه خبرنگاری، به خوبی از پس هدایت گفتوگوها برمی آید. در این مسیر، بهره گیری از مشاورههای محمدرضا شهیدی فر که او هم از چهرههای برجسته و باتجربه تلویزیون است و خاک برنامه سازی را خورده، به غنای بیشتر برنامه کمک کرده است. تسلط نجف زاده بر موضوعات مختلف و قدرت او در طرح پرسشهای کلیدی از مهمان ها، «برمودا» را به یکی از برنامههای گفت وگومحور مهم رسانه ملی در چند سال اخیر مبدل کرده است.
نکته جالب درباره کامران نجف زاده این است که او که در دوران جوانی، به تعبیر محمد دلاوری در همین برنامه «کت و شلوار را از تن خبر بیرون آورد»، اما حالا در آستانه پنجاه سالگی، دوباره کت وشلوار بر تن کرده است و گفت وگوهایش را با تسلط پیش میبرد؛ بدون اینکه پرحرفی کند، مزه بریزد یا تلاشی برای خودنمایی بروز دهد. این تغییر، بیش از آنکه فقط ظاهری باشد، نشان دهنده نوعی بلوغ در اجرای اوست که اکنون بیش از هر زمان دیگری بر تجربه اش تکیه دارد.
با این همه، یکی از نقدهایی که به اجرای نجف زاده در فصل دوم «برمودا» وارد است، محافظه کاری بیش از حد اوست. کامران نجف زاده که خود نیز به این موضوع آگاه است، حتی گاهی با این رویکردش شوخی هم میکند. با این حال، اگر نجف زاده جسارت بیشتری به خرج میداد و مهمانانش را بیشتر به چالش میکشید یا چهرههای جنجالی تری را روی صندلی «برمودا» مینشاند، این برنامه میتوانست به جایگاهی در حد و اندازههای «صندلی داغ» برسد؛ برنامهای که در دهههای گذشته به دلیل صراحت و چالشهای جدی اش، محبوبیت بسیاری داشت.
یکی از نقاط قوت درخورتوجه فصل دوم «برمودا» در مقایسه با فصل نخست، رویکرد جدید آن در انتخاب مهمانان است. این برنامه دیگر فقط به دنبال چهرههای مشهور و سلبریتیها نیست، بلکه تمرکزش را (منهای چند مورد خاص) بر افرادی گذاشته است که حرفی برای گفتن یا عملکردی درخشان در کارنامه شان دارند و حضورشان میتواند جذابیت برنامه را افزایش دهد؛ چه شناخته شده باشند و چه نباشند. این تغییر رویکرد موجب شده است گفتوگوهای برنامه عمق بیشتری پیدا کنند و از سطحی نگری فاصله بگیرند.
علاوه بر این، در فصل جدید، شاهد حذف چالشهای نمایشی و بعضا جلفی هستیم که در فصل اول گاه به مذاق مخاطب جدی تلویزیون خوش نمیآمد. دیگر از چالشهای فیزیکی مانند روپایی زدن یا کشتی گرفتن خبری نیست و فضای برنامه بیش از پیش به سمت وقار و متانت سوق پیدا کرده است. این تغییر، نشان دهنده تلاش سازندگان برای تبدیل «برمودا» به برنامهای جدی است که بتواند نظر قشر فرهیخته را هم جلب کند.
درمجموع، فصل دوم «برمودا» گامی رو به جلو در مسیر بلوغ برنامهای گفت وگومحور محسوب میشود. این برنامه با بهره گیری از تجربه فصل گذشته اش، حضور مجری توانمند، انتخاب مهمانان مناسب و پرهیز از سطحی نگری، توانسته است جایگاهش را در میان برنامههای تلویزیون تثبیت کند. هنوز جا برای بهبود و جسارت بیشتر در اجرا باقی است، اما به نظر میرسد «برمودا» در مسیر درستی قرار گرفته است و میتواند همچنان یکی از برنامههای گفت وگومحور مهم و تأثیرگذار رسانه ملی باقی بماند.